Wpływ rekombinowanego surfaktanta na surfaktant na bazie białka C na zespół ostrej niewydolności oddechowej ad

Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały bezpieczeństwo, wskaźnik przeżywalności w dniu 28 i natlenienie. Metody
Projekt badania i rejestracja
Przeprowadziliśmy dwa niezależne, wieloośrodkowe, randomizowane, równoległe, podwójnie zaślepione, kontrolowane, prospektywne badania od października 1999 r. Do września 2000 r. Badania zostały zaprojektowane i przeanalizowane przez komitet złożony z sześciu osób, w tym dwóch przedstawicieli sponsora. Wszyscy autorzy mieli pełny dostęp do danych z badań i przyczynili się do końcowego raportu, a sponsor nie nałożył żadnych ograniczeń dotyczących treści raportu. Jedno badanie przeprowadzono w 54 ośrodkach w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych, a drugie badanie przeprowadzono w 55 ośrodkach w Austrii, Belgii, Francji, Niemczech, Holandii, RPA, Hiszpanii, Szwajcarii i Wielkiej Brytanii. Oba badania przeprowadzono na oddziałach intensywnej terapii leczących pacjentów medycznych, pacjentów chirurgicznych lub jedno i drugie. Instytucyjna komisja rewizyjna każdego ośrodka zatwierdziła protokół badania, a pisemną świadomą zgodę uzyskano od najbliższego krewnego lub przedstawiciela prawnego pacjenta przed rejestracją, a także od pacjenta, jeśli stało się to możliwe w trakcie badania.
Kryteria włączenia obejmowały diagnozę ARDS zgodnie z kryteriami Amerykańsko-Europejskiej Konsensusowej Konferencji ARDS15 i wymogiem intubacji dotchawicznej i wentylacji mechanicznej z dodatnim ciśnieniem końcowo-wydechowym (PEEP) wynoszącym co najmniej 5 cm wody. Do badań włączono pacjentów z różnymi stanami związanymi z rozwojem ARDS. Zdarzenia, które predysponowały pacjentów do ARDS, rejestrowano w momencie rejestracji. Jedyną różnicą w projekcie dwóch badań był czas leczenia po rozpoznaniu ARDS. Leczenie musiało zostać rozpoczęte nie później niż 48 godzin po diagnozie w badaniu północnoamerykańskim i nie później niż 72 godziny w badaniu europejskim i południowoafrykańskim.
Pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku 1: 1, aby otrzymać standardową terapię dla ARDS (jako kontrola) lub standardową terapię plus do czterech wkroplonych dotchawiczo-wych rekombinowanych surfaktantów surfaktantowych opartych na białku C zawierających (% wag./wag.) 1,8% rekombinowanego białka powierzchniowo czynnego. C (lusupult), 63,4% 1,2-dipalmitoilo-sn-glicero-3-fosfocholiny, 27,8% 1-palmitoilo-2-oleoilo-sn-glicero-3-fosfogliceryny, 4,5% kwasu palmitynowego i 2,5% chlorku wapnia. Jeden randomizowany pacjent miał ciężkie zdarzenia niepożądane w początkowym okresie i nie był leczony.
Przed leczeniem pacjenci otrzymywali przejściowo 100% tlenu i byli uspokajani lub uspokajani i sparaliżowani. Następnie ml rekombinowanego środka powierzchniowo czynnego zawierającego białko C (zawierającego mg rekombinowanego surfaktantu białka C i 50 mg fosfolipidów) na kilogram beztłuszczowej masy ciała podawano w ciągłym strumieniu przez ważoną torbę do zaślepiania, która ukrywała lek, i nieprzezroczysty cewnik wprowadzony do rurki intubacyjnej, z dalszym końcem w przybliżeniu cm powyżej karnicy. Pierwszą połowę dawki podawano podczas przerwy w wentylacji mechanicznej, w której utrzymywano PEEP, a pacjent znajdował się w pozycji lewej lub prawej bocznej odleżyny, a drugą połowę podawano podobnie kilka minut później, u pacjenta w przeciwnej części bocznej. pozycja odleżyn
[przypisy: izotek opinie, tonsillektomia, resuscytacja płynowa ]
[więcej w: kalorie banan, kalprotektyna, kardiowersja elektryczna ]