reda elkader ortopeda

Stwierdzili, że w patogenności FGFR3-TACC3 pośredniczy, przynajmniej częściowo, utrata miejsca wiązania miR-99a. MikroRNA zazwyczaj wiążą się z 3. Nieulegającym translacji regionem (3a -UTR) transkryptu i mogą tłumić translację i / lub promować degradację tego transkryptu (19). Zmiany w 3 -UTR, z powodu alternatywnego składania lub skracania przez alternatywne cięcie, mogą znacząco wpływać na translację mRNA (20, 21), co skutkuje zwiększoną ekspresją transkryptów niewrażliwych na regulację mikroRNA. Może to sprzyjać rozwojowi i / lub progresji guza (20, 21). Parker i współpracownicy wykazali, że miejsce wiążące miR-99a w 3 -UTR FGFR3 zostało utracone podczas fuzji FGFR3 z TACC3, powodując znacznie zwiększoną ekspresję FGFR3, efekt, któremu przeciwdziałano przez ponowne wprowadzenie 3a -UTR FGFR3 w obecność miR-99a (12). Co istotne, wykazano, że fuzja FGFR3-TACC3 preferencyjnie angażuje ERK i sygnalizację STAT3 i zwiększa progresję nowotworu in vivo w stosunku do WT FGFR3, co sugeruje, że fuzja tworzy specyficzny zysk funkcji. Figura Tandemowe zdarzenie duplikacji skutkuje utworzeniem produktu fuzyjnego FGFR3-TACC3. Tutaj, Parker i in. wykazać, że transkrypcja fuzyjna nie ma miejsca wiążącego miR-99a, co skutkuje zwiększoną ekspresją (12). Ponadto, fuzja FGFR3-TACC3 aktywuje sygnalizację ERK i STAT3 i wzmaga progresję nowotworu. Wcześniejsze prace wykazały również, że lokalizacja tego białka fuzyjnego do wrzecion mitotycznych sprzyja aneuploidii (13). Nowe podejścia Glioblastoma jest obecnie jednym z najintensywniej badanych nowotworów na poziomie molekularnym; jednak mapowanie krajobrazów mutacyjnych musi zostać z powodzeniem zastosowane, aby zapewnić lepsze leczenie pacjentów. Uzyskanie mechanistycznego zrozumienia tego mutacyjnego krajobrazu, szczególnie w odniesieniu do wyjaśnienia funkcji konkretnych mutacji, może przejść długą drogę w kierunku przekształcenia podstawowej wiedzy naukowej w kliniczną korzyść dla pacjentów. Tutaj Parker i współpracownicy podjęli ważne kroki w kierunku opracowania funkcjonalnego zrozumienia konsekwencji fuzji FGFR3-TACC3 w glejaku (12). Ich badania, wraz z pracą Singha i in. (13), demonstruje znaczenie fuzji FGFR3-TACC3 w glejaku, co sugeruje, że przyrost funkcji utworzony przez fuzję FGFR3-TACC3 jest większy niż suma jego części. Obecne badanie również stawia kilka pytań do dalszego badania. Po pierwsze, jakie są mechanizmy, za pomocą których składnik FGFR3 białka fuzyjnego różnicowo angażuje sygnalizację w dół, umożliwiając mu skuteczniejsze aktywowanie kaskad sygnalizacyjnych ERK i STAT3. Po drugie, dane z Singh i in sugerują krytyczną rolę składnika TACC3 białka fuzyjnego w regulowaniu aneuploidii w sposób zależny od sygnalizacji FGFR3; jak to reguluje. Wreszcie, jakie są implikacje terapeutyczne. Czy glejaki z fuzjami FGFR3-TACC3 zareagują na farmakologiczną inhibicję inhibitorami FGFR3, kiedy staną się dostępne. Wysiłki mające na celu wyjaśnienie mechanizmów, dzięki którym onkogeny syntezy jądrowej promują ich działanie onkogenne, nawet jeśli są rzadkie, przyniosły znaczące wyniki terapeutyczne. Oczekujemy, że podobne głębokie badanie tych patogennych mechanizmów i innych, które zostaną odkryte dzięki sekwencjonowaniu RNA, ujawni również nowe strategie terapeutyczne. Podziękowania Niniejsza praca została wsparta dotacjami z National Institute for Neurological Diseases and Stroke (NS73831), National Cancer Institute (CA119347) oraz Ben and Catherine Ivy Foundation. Przypisy Konflikt interesów: Autorzy zadeklarowali brak konfliktu interesów. Informacje referencyjne: J Clin Invest. 2013; 123 (2): 548. 551. doi: 10,1172 / JCI67658. Zobacz powiązany artykuł na temat Wchłanianie genów FGFR3-TACC3 w genie rakotwórczym ucieka z regulacji miR-99a w glejaku.
[więcej w: kregozmyk, eurodent gorzów, opokan ulotka ]