dobry alergolog warszawa forum

Geny kodujące mogą regulować lncRNA i odwrotnie (Figura 7B). LncRNA mogą być konieczne do ustalenia transkrypcji przez rekrutację wtórnych mediatorów, jak wcześniej pokazano dla epigenetycznej regulacji stanu genów rRNA (52). W eksperymentach ChIRP udokumentowaliśmy, że lncRNA są związane w loci PTHLH i SOX9. To odkrycie wskazuje, że lncRNA działają bezpośrednio na geny kodujące. loci. Architektura chromatyny zmodyfikowanej translokacją zdawała się tłumić pętlę CISTR-ACT niezbędną do znalezienia i odpowiedniego regulowania PTHLH przez jego lncRNA lub odwrotnie. PTHLH ma nieklasyczny sygnał lokalizacji jądrowej i może wiązać RNA w jądrze (53, 54). Wang i współpracownicy zaobserwowali, że długi interferowy ncRNA (lincRNA) HOTTIP aktywuje kilka genów HOXA za pomocą mediatorów zbliżeniowych i związanych białek, utrzymując w ten sposób aktywną chromatynę. Ektopowy HOTTIP nie regulował genów HOXA w ich badaniu i generował dominujący negatywny efekt (33). Wsparte przez ich odkrycia, wierzymy, że regularne kontakty chromosomowe wprowadzają locus DNA CISTR-ACT w pobliżu docelowych genów, aby obniżyć jego lncRNA jako produkt pośredni do celowania w regulowane geny kodujące. W związku z tym zmieniona architektura chromosomowa, w której pośredniczy translokacja, zakłóciła pętlę chromatyny i zdolność lncRNA IgSTR CISTR-ACT do znalezienia PTHLH. Co więcej, nadekspresja DA125942 doprowadziła do represji PTHLH i SOX9. Nadekspresja lncRNA. S może prowadzić do wiązania białek, które mogą generować dominujący negatywny efekt, jak represjonowany PTHLH prowadzący do autosomalnego dominującego BDE. LincRNA oddziałują z kompleksami przebudowującymi chromatynę w dobrze udokumentowany sposób dla HOTAIR w gromadzie genów HOXC i XIST dla inaktywacji chromosomu X (32, 55, 56). Geny remodelujące chromatynę i ncRNA determinują specyficzne tkankowo stany epigenetyczne i ekspresję genów (57). W badaniach nCRNA HOTAIR lub XIST inni zaproponowali, że lncRNA pośredniczą w ruchu genetycznym, aby ustalić specyficzne cechy epigenetyczne, prowadząc do kierowanej ekspresji genów (58). Geny ulegające zróżnicowanej ekspresji sugerują, że DA125942 ma kilka funkcji. Wytwarzanie transkrypcyjnie aktywnej euchromatyny przez lncRNA może iść w parze ze specyficzną regulacją morfogenu, w której pośredniczą lncRNA i czynniki związane z DNA lub RNA. U podstaw wysoce konserwatywnych sekwencji DNA CISTR-ACT, z przewidywanymi chondrogenicznymi TFBS, wykazano swoistą dla tkanek regulację w transgenicznych zarodkach. Domeny ekspresyjne lacZ kierowane przez CISTR-ACTy częściowo pokrywały się ze wzorami ekspresji Hoxb8, Etv4, Pthlh i Sox9. Te geny morfogenezy ulegały także różnej ekspresji w profilowaniu ekspresji. Co więcej, domeny anatomicznie pokrywały najbardziej widoczne ludzkie regiony BDE. Dysfunkcja chromosomu 12 za pośrednictwem translokacji doprowadziła do rozregulowania PTHLH i DA125942. CTCF białka palca cynkowego jest najlepiej opisanym regulatorem pośredniczącym w organizacji genomu wewnątrz- lub między chromosomalnego (59, 60). Nieprawidłowa architektura genomu powoduje dezorganizację i nieudaną rekrutację wtórnych mediatorów do lokalizacji genomowych. Tak więc nie występuje specyficzna tkankowo ekspresja zwrotna PTHLH i DA125942. Sugerujemy, że SOX9 i PTHLH mają wspólne miejsca transkrypcji i należą do chondrogennej fabryki transkrypcji (61, 62). O ile wiemy z badania zespołów chromosomalnych aberracji i nienaruszonych chromosomów, niektóre obszary chromosomów muszą być utrzymywane, aby zapewnić właściwą regulację genów (63, 64). Na trójwymiarowej mapie ludzkich fibroblastów obszary chromosomu 12 i 17 sąsiadują ze sobą, chociaż jednoznaczne deterministyczne sąsiedztwa chromosomów nie są obserwowane (65). Postawiliśmy hipotezę, że pośrednia regulacja SOX9 może wystąpić, ponieważ główne der (12) niosące CISTR-ACT pozostają na swoim terytorium chromosomowym
[hasła pokrewne: klasterowe bóle głowy, kalprotektyna, kardiowersja elektryczna ]